Waarom sterke vrouwen alles alleen doen (en zichzelf hierbij verliezen)
- 5 uur geleden
- 4 minuten om te lezen
Je kent haar of misschien bƩn je haar.
De vrouw die alles regelt, die vooruit denkt, die het overzicht houdt, sterk is voor iedereen.
Op het werk ben je degene die het oplost. Als ondernemer ben jij degene die alles draaiende houdt. Als moeder ben jij degene die voelt, draagt, regelt en opvangt.
En ergens is dat ook iets waar je trots op bent.
Maar er is ook een andere kant, een kant die minder zichtbaar is.
De vermoeidheid, de druk en het gevoel dat het nooit stopt.
En misschien herken je dit: je zou het soms zo graag even niet alleen willen doen, maar toch vraag je geen hulp.
De onzichtbare overtuiging: āIk moet dit zelf kunnenā
Veel vrouwen dragen een diepgewortelde overtuiging met zich mee:
āSterk zijn betekent dat ik het alleen kan.ā
Dus je gaat door, je lost van alles op, je draagt van alles (ook wat niet van jou is).
Maar wat er eigenlijk gebeurt, is dit:
Je leert jezelf af om te leunen.
En hoe langer je dat doet, hoe moeilijker het wordt om hulp toe te laten.
Niet omdat je het niet nodig hebt, maar omdat het ongemakkelijk voelt.
Omdat het iets raakt in jou.
Waarom hulp vragen zo moeilijk voelt (psychologisch uitgelegd)
Wat je nu doet, is geen toeval. Het is een patroon dat ooit is ontstaan.
Veel sterke vrouwen waren vroeger al heel gevoelig en bewust. Je voelde veel, zag veel en je nam veel waar. Je scande de omgeving en je wist precies hoe de sfeer was als je ergens binnenkwam.
Misschien had je ouders die veel droegen of een omgeving waarin weinig ruimte was voor jouw emoties.
En onbewust leerde je:
āIk moet het zelf oplossenā
āIk wil de ander niet belastenā
āIk red me welā
Je zenuwstelsel heeft zich daarop aangepast. Je werd zelfstandig, sterk, aanpassend en dat heeft je ver gebracht.
Maar nu houdt het je ook klein. Klein in je relaties, in je werk, in je onderneming. Terwijl je juist wilt groeien of juist wel die relatie wilt waarin je kunt leunen op de ander.
De prijs van āalles zelf doenā
Aan de buitenkant lijkt het alsof je alles aankunt, maar vanbinnen betaal je een prijs.
Als ondernemer:
blijf je alles zelf doen (content, website, aanbod, mails)
stel je hulp uit omdat je denkt: āIk moet het eerst zelf begrijpenā
raak je overweldigd en vertraag je groei
Als moeder:
draag je de volledige mentale last
denk je voor iedereen vooruit
voel je je verantwoordelijk voor alles in huis
Als vrouw:
leg je de lat extreem hoog
ben je streng voor jezelf
en geef je jezelf weinig ruimte om te ontspannen
En ergens voel je het:
Dit hou ik niet meer vol.
De illusie van controle (en waarom loslaten zo spannend is)
Alles zelf doen geeft een gevoel van controle en controle voelt veilig.
Maar wat eronder zit, is vaak iets anders:
De angst om afhankelijk te zijn, de angst om teleurgesteld te worden of de angst om niet goed genoeg te zijn als je het niet alleen kan.
Dus blijf je dragen en doorgaan, terwijl je eigenlijk verlangt naar:
rust, ruimte en ondersteuning.
Echte kracht zit in kwetsbaarheid
Wat als kracht niet betekent dat je het alleen moet doen?
Wat als kracht betekent dat je durft te voelen wat je nodig hebt en dat ook durft uit te spreken?
Kwetsbaarheid wordt vaak gezien als zwakte, maar psychologisch gezien is het juist een teken van veiligheid.
Wanneer jij zegt:
āIk weet het even nietā
āIk kan hier wel hulp bij gebruikenā
āDit is zwaar voor mijā
dan gebeurt er iets belangrijks.
Je doorbreekt het patroon, je opent de verbinding met jezelf en met de ander.
En dƔt is waar echte groei ontstaat.
Zo doorbreek je dit patroon (zonder jezelf te overweldigen)
Je hoeft dit niet in ƩƩn keer te veranderen. Sterker nog: je zenuwstelsel heeft kleine stappen nodig.
Begin hier:
1. Deel iets kleins
Zeg eens eerlijk dat je moe bent of dat iets je raakt.
Je hoeft het niet groot te maken, maar je laat jezelf wel zien.
2. Vraag om meedenken
Je hoeft niet meteen alles uit handen te geven.
Vraag bijvoorbeeld:
āWil je even met me meekijken?ā
āWat zou jij doen in deze situatie?ā
Je blijft in controle, maar je laat iemand binnen.
3. Oefen met ontvangen
Wanneer iemand zegt: āKan ik je helpen?ā voel je waarschijnlijk direct de neiging om te zeggen: āNee hoor.ā Pauseer dan even, haal adem, tel tot 10 en zeg eens: "Ja dat zou fijn zijn".
Jouw doorbraak begint hier
Je hoeft het niet alleen te doen.
Niet in je bedrijf, niet in je gezin en niet in je leven.
Sterker nog:
De vrouw die alles alleen doet, blijft vaak vastzitten. De vrouw die durft te ontvangen, groeit.
Dus misschien is dit geen vraag over hulp, maar een uitnodiging aan jezelf:
Mag het lichter? Je mag jezelf toestaan om te ontvangen of om te leunen op iemand.
Wil je hier hulp bij?
Soms is het spannend om iets nieuws te beginnen, om te kunnen ontvangen of te leunen op iemand. Omgaan met deze spanning kan je helpen om het toch te doen. Wil jij dit patroon doorbreken? Dan is Break Free echt iets voor jou. Neem gerust contact met me op en sta jezelf toe om hulp hierbij te ontvangen.




Opmerkingen