Altijd het gevoel dat je tekortschiet als moeder en op je werk? Dit is waarom (en hoe je hier rust in vindt)

Als je op je werk bent, denk je aan thuis

En als je thuis bent, blijft je hoofd malen van je werk.

Misschien herken je dit.

Je zit in een meeting, je probeert te focussen, maar ergens op de achtergrond denk je:

“Heb ik ze vanochtend wel genoeg aandacht gegeven?” “Was ik niet te gehaast?” “Ze verdienen toch een moeder die er écht is”

En later, als je eindelijk thuis bent:

Je zit met je kind op de bank, of je speelt of je luistert half.

Maar in je hoofd denk je nog aan die ene mail, dat gesprek van morgen, je to-do lijst die maar doorgaat. En ineens voel je het weer:

Ik doe het nergens goed.

Het voelt alsof je altijd tekortschiet

Op twee plekken tegelijk. Dit is waar veel vrouwen in vastlopen.

Niet omdat ze het niet goed doen, maar omdat ze op twee plekken tegelijk proberen te zijn.

Als moeder wil je aanwezig zijn. Als professional wil je verantwoordelijkheid nemen.

En beide rollen voelen belangrijk.

Dus je probeert het allebei goed te doen.

Maar wat er gebeurt, is dit:

Je lichaam is op de ene plek, maar je hoofd is op de andere plek.

En daardoor voelt het alsof je overal maar half aanwezig bent. En wanneer je een gezin hebt waarin hoogbegaafdheid of hooggevoeligheid een rol speelt, merk je dit ook direct aan jouw hoogbegaafde of hooggevoelige kind.

Waarom dit zo’n sterk schuldgevoel geeft

Dat knagende gevoel dat je tekortschiet, komt niet omdat je faalt.

Het komt omdat je geeft, omdat je betrokken bent en omdat je het goed wilt doen.

Maar er zit vaak iets diepers onder.

Veel vrouwen hebben onbewust geleerd:

– Ik moet het goed doen om genoeg te zijn – Ik mag anderen niet teleurstellen – Ik moet alles in balans houden

En dus ontstaat er een innerlijke druk. Niet van buiten, maar van binnen.

Een stem die constant checkt:

“Doe ik het wel goed genoeg?”

Je hoofd blijft “aan” (zelfs als je dat niet wilt)

Wat je ervaart, is geen gebrek aan balans of discipline.

Het is een systeem dat nooit uitgaat.

Je hoofd blijft schakelen tussen rollen, blijft vooruitdenken en blijft controleren.

Je systeem heeft ooit geleerd om alert te zijn om alles draaiende te houden

En dat zie je hier ook terug:

– Op werk denk je aan thuis → emotionele verantwoordelijkheid – Thuis denk je aan werk → mentale verantwoordelijkheid

Je draagt alles, je staat altijd aan, je voelt je enorm verantwoordelijk en wilt het graag goed doen. Geen wonder dat het zwaar voelt.

De onzichtbare lat waar je nooit bij kunt

Veel vrouwen leven met een onuitgesproken verwachting:

Ik moet een goede moeder zij, ik moet goed zijn in mijn werk, ik moet beschikbaar zij, ik moet geduldig zijn, ik moet het allemaal aankunnen.

Maar deze combinatie is niet realistisch.

Niet omdat jij het niet kan, maar omdat niemand op twee plekken tegelijk volledig aanwezig kan zijn.

En dus ontstaat er een gevoel van falen, terwijl het probleem eigenlijk de lat is.

Wat er verandert als je dit anders leert zien

Wat als het gevoel van tekortschieten niet betekent dat je iets verkeerd doet?

Maar dat je systeem overbelast is?

Dat je te veel tegelijk draagt zonder echte ruimte om te landen?

Dan verschuift er iets.

Van: “Ik doe het niet goed genoeg”

Naar: “Ik vraag te veel van mezelf”

En dat is een heel ander vertrekpunt.

De eerste kleine stap (zonder alles om te gooien)

Je hoeft niet ineens perfect in balans te zijn, echt niet.

Maar je kunt wel beginnen met opmerken waar je bent

Niet alleen fysiek, maar ook mentaal bijvoorbeeld:

--> Als je met je kind bent, merk op: “Mijn hoofd zit nog op werk”.

Dit helpt om je bewust te maken.

--> Of als je op het werk zit: “Ik zit nu in schuldgevoel richting mijn kind”.

Je hoeft het niet weg te duwen of op te lossen, alleen zien.

Dat is waar rust begint.

Niet in perfect schakelen, maar in bewustzijn. En vanuit dat bewustzijn kun je dingen gaan veranderen.

Een vraag voor jou

Misschien is dit een mooie om vandaag even bij stil te staan:

Op welk moment van de dag voel jij het sterkst dat je tekortschiet?

En wat gebeurt er dan in je hoofd én in je lichaam?

Je hoeft niet te kiezen tussen een goede moeder zijn of goed zijn in je werk

Maar je mag wel stoppen met jezelf meten aan een standaard die niemand echt kan dragen

Je schiet niet tekort, je draagt veel.

En misschien mag het een klein beetje zachter vandaag.

Professionele begeleiding

Wil jij hier hulp bij, zodat je niet continue het gevoel hebt dat je tekort schiet op alle vlakken, maar dat je er kunt volledig kunt 'zijn' zonder schuldgevoel? Dat je vanuit rust, overzicht en ruimte werk én ouderschap kunt combineren? Neem dan contact met me op en dan gaan we samen aan de slag.